İnsan, yaşadığı ortalama yetmiş yıl boyunca her an başka bir hikâyenin içine doğmakta ve doğurulmaktadır. Bu hikâyeler bazen insanı doğruya bazen eğriye götürür. Aslında insan doğruya mı eğriye mi gideceğine kendi karar verir. Bazen de kader ağlarını hiç ummadığımız şekilde örer ve insan bir mahcubiyetle karşısında bulduğuna öylece boyun eğer. Recep Seyhan’ın Bir Sepet Hayal kitabındaki hikâyeler tam olarak kaderin ağlarını örerken insana, hayvanlara ve en nihayetinde çağa da

Murat Yalçın’ın 2003 yılında hazırladığı Türkiye’de Deneysel Edebiyat Antolojisi’ne alınan metinler üzerine yapılan değerlendirmeler, Türk edebiyatında “deneysel” ve “avangart” kavramlarının sınırlarını düşündürtmüştür. Ferit Edgü, bu antolojide yer alan metinlerin “avangart” olduğunu, ancak Türkiye’de hiçbir zaman "deneysel edebiyat” diye bir şeyin var olmadığını belirtirken; Enis Batur, aynı metinler için Türkiye’de hiçbir zaman avangart bir edebiyat yapılmadığını, ancak ba